خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
ولادت و تاريخ و محل تولد مرجع بزرگوار
٨ ص
(٣)
مراسم نامگذارى
٨ ص
(٤)
تناسب نامگذارى معظم له
٩ ص
(٥)
والد محترم مرجع بزرگوار
١٠ ص
(٦)
عنايت حضرت رضا در پيدايش و بقاء مرجع بزرگ
١٢ ص
(٧)
دعاهاى پدر آقا در حق ايشان
١٣ ص
(٨)
والده محترمه مرجع بزرگ شيعه
١٤ ص
(٩)
دوران مكتب رفتن مرجع جهان اسلام
١٥ ص
(١٠)
قدس و تقوى از دوران كودكى
١٦ ص
(١١)
شروع به تحصيل
١٧ ص
(١٢)
خواب و خاطرههائى از فيضيه
١٩ ص
(١٣)
اساتيد مرجع بزرگوار
٢١ ص
(١٤)
اساتيد اصلى
٢١ ص
(١٥)
1 - آية الله آقاى سيد محمد حسن خوانسارى
٢٢ ص
(١٦)
2 - آية الله آخوند ملا محمد تقى گوگدى گلپايگانى
٢٣ ص
(١٧)
3 - مرحوم آية الله العظمى حائرى
٢٧ ص
(١٨)
اساتيد مقطعى و موسمى آية الله العظمى گلپايگاني
٣١ ص
(١٩)
1 - آية الله«آقاى آقا ميرزا محمد باقر گلپايگاني»
٣١ ص
(٢٠)
2 - حضرت آية الله مرحوم شيخ محمد رضا اصفهانى نجفى - مسجد شاهى -
٣٣ ص
(٢١)
3 - مرحوم محقق نائينى رضوان الله عليه
٣٤ ص
(٢٢)
مرحوم محقق غروى اصفهانى
٣٧ ص
(٢٣)
مرحوم آية الله العظمى آقاى بروجردى
٣٩ ص
(٢٤)
محقق عراقى
٤١ ص
(٢٥)
مرحوم آية الله العظمى آقاى سيد ابو الحسن اصفهانى
٤٢ ص
(٢٦)
دوران تحصيل و اشكال كردن در درس استاد و
٤٤ ص
(٢٧)
هم بحثهاى مرجع بزرگوار
٤٨ ص
(٢٨)
1 - مرحوم آية الله آقاى حاج آقا سيد حسن فريد محسنى اراكى
٤٩ ص
(٢٩)
2 - مرحوم آية الله حاج آقا روح الله كمالوند خرم آبادى
٥١ ص
(٣٠)
3 - مرحوم حجة الاسلام و المسلمين آقاى شيخ احمد يزدى
٥٢ ص
(٣١)
اجازات و مشايخ اجازه زعيم بزرگ اسلام آية الله العظمى گلپايگانى
٥٤ ص
(٣٢)
1) اجازه مرحوم آية الله العظمى آقاى حاج شيخ عبد الكريم
٥٤ ص
(٣٣)
2) اجازه مرحوم حاج آقا رضا مسجد شاهى
٥٤ ص
(٣٤)
3) اجازه روائى از محدث قمى
٥٤ ص
(٣٥)
تدريس زعيم عاليقدر
٥٦ ص
(٣٦)
جديت مرجع بزرگ در تدريس و موفقيتهاى ايشان
٦٠ ص
(٣٧)
چگونگى تدريس زعيم بزرگ اسلام
٦١ ص
(٣٨)
تدريس ايشان از ديد صاحبنظران
٦٥ ص
(٣٩)
تلامذه و شاگردان زعيم بزرگ
٦٦ ص
(٤٠)
ازدواج مرجع بزرگ، و شخصيت پدر همسرشان
٦٧ ص
(٤١)
آثار قلمى طبع شده آقاى حاج ميرزا مهدى بروجردى
٧٠ ص
(٤٢)
علاقه خاص مرحوم آقاى حاج شيخ به حضرت آية الله العظمى گلپايگانى
٧١ ص
(٤٣)
علاقه و احترام متقابل
٧٤ ص
(٤٤)
درس تفسير
٧٦ ص
(٤٥)
منبر و درس اخلاق معظم له
٧٦ ص
(٤٦)
نماز جماعت ايشان
٧٨ ص
(٤٧)
فاجعه فيضيه
٧٩ ص
(٤٨)
در پايان اين بحث نكاتى قابل ذكر است
٨٦ ص
(٤٩)
سفر زعيم عاليقدر به مكه
٨٧ ص
(٥٠)
مسافرت ايشان به عتبات عاليات
٩١ ص
(٥١)
خواب و خاطره شيرين سفر عتبات
٩٢ ص
(٥٢)
مسافرت به مشهد مقدس
٩٣ ص
(٥٣)
خاطرهاى از يك سفر مشهدشان در جوانى
٩٣ ص
(٥٤)
خاطره ديگرى از سفر مرجع بزرگ به مشهد
٩٤ ص
(٥٥)
خاطره شرارت عمال رژيم طاغوت در سفر ديگرى
٩٤ ص
(٥٦)
خاطره سفر مشهد ايشان در سنه 1407 قمرى
٩٦ ص
(٥٧)
مسافرت به لندن
٩٧ ص
(٥٨)
نظر خواهى از مرجع بزرگوار راجع به انقلاب اسلامى
٩٩ ص
(٥٩)
حادثه درگذشت آية الله زاده معظم
١٠٢ ص
(٦٠)
پدر در سوگ فرزند
١٠٨ ص
(٦١)
دو نمونه از اعلانيههاى فاتحه ايشان
١١٢ ص
(٦٢)
1 - اعلانيه حضرت آية الله محلاتى شيرازى
١١٢ ص
(٦٣)
2 - اعلانيه بزرگان علماء اصفهان
١١٢ ص
(٦٤)
مبارزات مرجع بزرگ
١١٥ ص
(٦٥)
پشتوانه مبارزان
١٢٤ ص
(٦٦)
اعلانيههاى مرجع عاليقدر
١٢٦ ص
(٦٧)
انتقامجويى رژيم شاه از مرجع بزرگ
١٣١ ص
(٦٨)
نامه امام خمينى به آية الله العظمى گلپايگانى
١٣٣ ص
(٦٩)
حمله و هجوم اشرار رژيم به بيت مرجع بزرگ
١٣٤ ص
(٧٠)
همكارى مستمر
١٤٢ ص
(٧١)
روابط صميمانه معظم له با مرحوم امام
١٤٨ ص
(٧٢)
علاقه متقابل
١٥٧ ص
(٧٣)
استفتاآت
١٦٠ ص
(٧٤)
موضع با عظمت مرجع بزرگوار
١٦٢ ص
(٧٥)
تعظيم معظم له از بزرگان و سعى ايشان در حفظ آثار آنان
١٦٥ ص
(٧٦)
بيمارستان مرجع بزرگ
١٦٧ ص
(٧٧)
بعثه حج مرجع بزرگ
١٧٢ ص
(٧٨)
آثار علمى و قلمى مرجع شيعه
١٧٧ ص
(٧٩)
توضيحاتى راجع به اين بخش
١٧٩ ص
(٨٠)
مرجع بزرگ از ديد رئيس جمهور شهيد رجائى
١٨٤ ص
(٨١)
نقطه توجه به اسلام
١٨٦ ص
(٨٢)
علاقه مرجع بزرگ به قرآن كريم
١٨٧ ص
(٨٣)
تقيد معظم له به آداب دينى
١٨٩ ص
(٨٤)
اهتمام ايشان به سوگوارى حضرت امام حسين عليه السلام
١٩١ ص
(٨٥)
گوشههايى از محامد و مكارم اخلاقى ايشان
١٩٣ ص
(٨٦)
داستانى آموزنده
١٩٧ ص
(٨٧)
توصيه مرجع بزرگ
١٩٧ ص
(٨٨)
فقاهت و دقت نظر آن بزرگوار
١٩٨ ص
(٨٩)
نوآورى فكرى آن بزرگ مرد
٢٠٠ ص
(٩٠)
اهتمام در تربيت طلاب
٢٠٢ ص
(٩١)
مجمع اسلامى جهانى
٢٠٦ ص
(٩٢)
دارالقرآن الكريم
٢٠٨ ص
(٩٣)
مركز معجم فقهى
٢٠٩ ص
(٩٤)
معجم الفقهاء
٢١٠ ص
(٩٥)
عبادت و بندگى و تعهد آن بزرگوار به واجبات و مستحبات
٢١٠ ص
(٩٦)
ارتحال ملكوتى مرجع شيعيان جهان
٢١٢ ص
(٩٧)
پيام تسليت حضرت آية الله العظمى اراكى دامت بركاته
٢١٤ ص
(٩٨)
پيام تسليت مقام معظم رهبرى حضرت آية الله خامنهاى مد ظله العالى
٢١٦ ص
(٩٩)
اشعارى در رثاء مرجع بزرگ شيعه
٢١٨ ص
(١٠٠)
شمس چرخ هدايت
٢١٨ ص
(١٠١)
فقه فرياد يتيمى مىزند
٢١٩ ص
(١٠٢)
وارث فدك
٢٢٢ ص
(١٠٣)
سر مستور
٢٢٣ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ١٨٩ - تقيد معظم له به آداب دينى

بكنند، آقا سخت ناراحت شدند كه: در قرآن امضا بكنم؟

آرى ادب آن بزرگوار نسبت به قرآن به حدّى بود كه حتّى از يك مهر كردن و امضا نمودن در ورقه‌هاى سفيد قرآن نيز ابا داشتند.

تقيّد معظم له به آداب دينى‌

كسانيكه با ايشان معاشرت داشتند آگاهند كه معظم له سخت به آداب دينى و سنن اسلامى تقيد داشتند و شعائر مذهبى را ارج مى‌نهادند.

يكى از آداب و سنن، احترام به مومنين و گرم گرفتن با واردين است و ايشان تا آن زمان كه توانايى نشست و برخاست داشتند از هر كدام از واردين بنحو شايسته‌اى احترام ميكردند و با آنان سخن گفته و به احوالپرسى مى‌پرداختند و احيانا شوخيهاى لطيفى با آنها مينمودند.

ديگر از سنن اسلامى موضوع ملاقات با واردين است و ايشان اين موضوع را نيز تقيد داشتند و علماى وارد به قم و يا حجّاجى را كه از بيت الله الحرام مراجعت ميكردند در خانه‌هايشان ملاقات ميكردند كه خود در بعضى از آن موارد از جمله در ديدن از مرحوم آية اللّه فيروز آبادى شركت داشتم.

از آداب و سنن مؤكد، تسليت و تعزيت معزّى و مصيبت ديدگان است و ايشان تا آن زمان كه حالشان مقتضى بود حتى در خانه‌هاى صاحبان عزا براى تسليت‌خاطر آنان ميرفتند.

و از آداب مؤكد اسلامى گفتن اذان در خانه است و معظم له مقيد بودند كه هنگام اذان صبح اذان بگويند چنانكه در مسجد هنگامى كه مؤذّن اذان نماز مى‌گفت آن بزرگوار در كمال سكوت و آرامش گوش به اذان مى‌دادند.

از آداب و سنن دينى زيارت قبور اولياء اسلام است و تقيّد ايشان به زيارت حضرت فاطمه معصومه سلام اللّه عليها قابل توجه بود، در اين سالهاى اواخر