خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ٦٦ - تلامذه و شاگردان زعيم بزرگ

و بحث بودم كه خبردار شدم آية اللّه گلپايگانى در منزل درس خصوصى ميگويند موضوع درس، خارج حج براساس عروة الوثقى بود روز اوّل كه شركت كردم ايشان تنها نشسته بود مرا نمى‌شناخت من خودم را معرفى كردم معلوم شد والد مرا خوب مى‌شناسد و داستانى هم بنى بر اخلاص آن مرحوم نقل كرد. به م فرمود: غرض اين است كه دورهم جمع بشويم و بحث بكنيم و مسئله ديگرى در كار نيست. گويا منظور ايشان اين بود كه نبايد هدف مادّى در كار باشد.

بالاخره بنده تا وقتى كه در قم بودم حدود هشت نه سال در درس ايشان شركت كردم و چند كتاب فقهى را در محضر ايشان فرا گرفتم. ايشان در عين دقت، سريع پيش مى‌رفت. در همين زمان بود كه حاشيه عروه را مى‌نوشت از آقايان شركت‌كننده كه به خاطر دارم: آقا جلال گلپايگانى، مرحوم شيخ عبد الرحيم شيرازى، آقا سيد محمد باقر ابطحى، آقاى شيخ محسن حرم پناهى، آقاى شيخ عبد الحميد شربيانى و ... بودند حدود بيست نفر در اين درس شركت مى‌كردند آية اللّه گلپايگانى بحث را دقيق و عميق ارائه مى‌دادند و هيچ مسئله‌اى را بدون كنجكاوى لازم رها نميكردند.[١]

تلامذه و شاگردان زعيم بزرگ‌

كسانيكه از محضر شريف ايشان از آغاز تدريس ايشان تا پايان بهره‌مند شده‌اند قابل احصا و شمارش نيستند زيرا اين موضوع، احتياج به احاطه به حد اقلّ هفتاد سال تاريخ حوزه علميه قم و علما و فضلاء اين بلده طيّبه و علماء متفرق در بلاد دارد.

آرى گروهى از شاگردان از مشاهير و گروهى جزء گمنامان‌اند چنانكه‌

[١] مجله حوزه ويژه سى‌امين سال درگذشت آية اللّه العظمى بروجردى ص ٢٠٥.