خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ١٠٨ - پدر در سوگ فرزند
مديدى را به عبادت گذراندند جنانكه روز قبل از آن كه روز حادثه بود و بزرگان و علما و مراجع و ديگران مىآمدند و تسليت مىگفتند ايشان ذكر خدا ميكردند البته گاهى اشك ميريختند و راستى تأثر عجيبى دست داده بود عنصر بزرگوارى و علميّت، مرحوم آقاى علّامه طباطبايى انسان آشنا به قرآن را ديدم كه در اطاق خصوصى آقا نشسته بودند و هالهاى از حزن و اندوه چهره ايشان را گرفته بود و بطورى در اندوه بودند كه يكى از مراجع كه در اطاق بودند تقريبا پشت سر ايشان واقع شده بودند و ايشان توجه بدين موضوع نداشتند و وقتى توجه كردند هيئت نشستن خود را تغيير دادند و از آن آقا عذرخواهى نمودند.
پدر در سوگ فرزند
مرجع جهان اسلام در اين جريان مراحل ايمان و يقين خود راكاملا نشان دادند اولا ايشان ميكوشيدند كه مخدرات ناراحتى نكنند.
ثانيا هنگامى كه خبر درگذشت فرزندشان را به حضورشان عرضه داشتند فرمودند: انا للّه و انا إليه راجعون خدا يا نه فقط شاكرم بلكه ممنونم كه فرزندم در راه تو جان داد.
ثالثا بحث بود كه جنازه را در كجاى حرم مطهر دفن كنند از آستانه پيام داده بودند كه هرجا را آقا بفرمايند مانعى نيست.
منتهى حجره كوچكى بود كه در مدخل حرم شريف واقع شده بود و مرجع بزرگوار گويا آنجا را مناسبتر مىدانستد و چون ترديدى در كار بود براى همان موضع خاصّ تفأل به قرآن كريم زدند و چون قرآن را گشودند سخت به گريه افتادند و قرآن را به يكى از علماء محترم از بستگان خود دادند و آيه كريمه را به وى نمودند و ايشان آيه را خواندند: الم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة اصلها ثابت و فرعها فى السماء توتى اكلها كلّ حين باذن ربها و يضرب