خورشيد آسمان فقاهت و مرجعيت - كريمى جهرمى، على - الصفحة ٣٠ - ٣ - مرحوم آية الله العظمى حائرى

باى زعيم عاليقدر اسلام مدّت مديدى در درس اين شخصيت درخشنده و خود ساخته و كم نظير شركت ميكرده و از فيض محضر وى بهره‌مند بوده‌اند و در تمامى ايام تحصيلى آنهم در همه درسهاى استاد بزرگوار خود از فقه و اصول حضور داشته‌اند و در اين درس پربار و سازنده بوده كه ذوق فقهى و استنباط وى شكوفا ميگردد بطورى كه نظر صائب استاد بزرگوار را به سوى خود جلب مى‌نمايد.

و بر اثر پرورش آن بزرگوار و تحقيقات عاليه او شاگرد موفق و با ذوق و خوش استعداد و پرتلاش، به مقام شامخ اجتهاد نائل ميگردد و با زير و بالا شدن مطالب و نقض و ابرامها و تحقيقات و تدقيقات علمى آنچه در وجود پاك شاگرد تلاشگر و با استعداد بصورت شأنيت و اقتضا بوده و بر وفق انتظار به مرحله فعليت و تحقق رسيده طلبه نوجوان به مقام شامخ فقاهت نائل ميگردد و اين نهال برومند به بار مى‌نشيند.

مرحوم تهرانى نيز بدين نكته اشاره كرده مى‌گويند: و هو عمدة اساتيذه.[١]

يعنى مهمترين و برجسته‌ترين استاد ايشان مرحوم آقاى حائرى قدّس سرّه بوده است.

و چون مرحوم حائرى قدّس سرّه در وسط سال ٤٠ به قم آمده‌اند و در آخر سنه ٥٥ وفات يافته‌اند پانزده سال درس آن استاد بزرگ را در قم درك كرده‌اند

[١] نقباء البشر ج ١ ص ٧٤٢.