مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١١٠ - (گريه)

از امام صادق (ع): خداوند بموسى وحى فرمود: بندگانم بچيزى كه بهتر از اين سه چيز باشد بمن تقرّب نمى‌توانند يافت: زهد و بى‌علاقه‌گى بدنيا، اجتناب از گناه، گريه از خوف من، موسى پرسيد با آن كس كه اين سه چيز را دارد چه ميكنى؟ خداوند وحى كرد كه: امّا زاهدان، در بهشت حكمشان را نافذ گردانم، و اما گريه‌كنندگان، در مقام اعلاى بهشت جاى دهم و امّا دورى‌كنندگان از گناه، در حساب با ايشان سخت‌گيرى و دقّت روا نميدارم.

از آن حضرت (ع): يحيى چندان گريست كه گوشت گونه‌هايش برفت و بر استخوان گونه پارچه‌اى مينهاد كه اشكش نيز بر آن جارى بود، زكريا باو گفت پسرم، من ترا از خدا خواسته‌ام كه مايه نشاط من باشى: جواب داد اى پدر بر دوزخ خداوند لغزشگاه‌ها و پرتگاه‌هايى است كه از آن سالم نگذرند مگر گريه‌كنندگان از خوف خدا، و من ميترسم كه پايم بر آنها بلغزد، زكريا نيز از اين سخن بيهوش شد.