مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٢ - (دعاهاى بامداد و شامگاه)

و از آن حضرت (ع): نوح صبح و شام ميفرمود: (خداوندا شهادت ميدهم هر نعمتى كه صبح و شام بمن ميرسد و هر عافيتى كه در دين و دنيا نصيب من ميگردد از ناحيه تست و تو تنها و بى‌شريكى، و حمد و سپاس اين نعمت‌ها بر گردن من است تا آنجا كه از من خوشنود گردى ...) و اين دعا را ده بار در صبح و شام ميخواند و از اين رو (عبد شكور) بنده شكر گذار لقب يافت.

از مسمع بن عبد الملك: ٤٠ روز با حضرت صادق (ع) نماز گزاردم از امام ٧ بعد از نماز دست به آسمان بر مى‌داشت، و ميفرمود:

(صبح كرديم در حالى كه سلطنت از آن خداست، خداوندا ما بنده تو و فرزند بنده توئيم، خداوندا ما را محافظت كن، و ما را در سايه حفظ و حراست خود قرار ده، خداوندا گناهان ما را مستور بدار آن طورى كه ما خود مستور ميداريم و نميتوانيم مستور بداريم. خداوندا جامه غنا و عافيت بپوشان و توفيق شكر بر عافيت عنايت كن.