مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٦ - (در رواياتى كه در فضيلت دعا آمده است)

از امام ششم (ع): هر كه خوب وضوء بگيرد و دو ركعت نمازگزار در ركوع و سجده‌اش را كامل انجام دهد و بعد از سلام خدا را حمد كند و بر پيامبر ٦ درود فرستد و بعد حاجت خود را بخواهد خوبى را به نحو شايسته‌اى طلب نموده و نوميد نخواهد شد.

پيغمبر ٦ فرمود: بلا چون قنديلى بين زمين و آسمان معلق مى ماند، اگر بنده از خدا عافيت بخواهد خداوند بلا را ازو بگرداند، و فرمود:

نيازمنديهاى خود حتى بند كفش را از خدا بخواهيد كه اگر خداوند آنها را برآورده نكند، هرگز بر آورده نخواهد شد. و فرمود: حاجات خود حتى محكم شدن بند كفش را از خدا بخواهيد.

از امام ششم (ع): خداوند روزى مردم مؤمن را از جاى بيگمان قرار داده، زيرا وقتى بنده ممرّى معيّن براى روزى خود در نظر نداشته باشد بسيار دعا ميكند.

و نيز از آن حضرت روايت است كه هر كه ميخواهد در هنگام مشكلات و شدائد حاجتش برآورده شود در موقع راحتى بسيار دعا كند.