مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٧٠ - (فصل پنجم)(وصيت رسول اكرم
متعال ميفرمايد: به بندهام بنگريد كه روحش نزد منست و بدنش در سجده و مرديكه در ميدان جهاد است همه همراهانش فرار كردهاند و او ميجنگد تا شهيد گردد.
يا ابا ذر: هيچ بندهاى براى سجده من پيشانى بر يكى از نقطههاى زمين نمىنهد مگر آنكه آن زمين روز قيامت به سجده او شهادت ميدهد و هيچ زمينى نيست كه مردمى شب در آن فرود آيند مگر آنكه صبحگاه آن زمين بر آنها درود يا لعنت فرستد.
اى ابا ذر: هيچ صبح و شامى نشود مگر آنكه نقاط زمين بيكديگر گويند اى همسايه من آيا كسى بياد و ذكر خدا از روى تو گذشته باشد؟ يا سجدهكنندهاى براى خدا پيشانى بر تو نهاده؟ كه قسمتهايى از آن جواب دهند آرى و قسمتهايى گويند: نه، و آن قسمت كه جواب مىدهد: آرى به جنبش و شادى مىآيد كه بر همسايهاش برترى يافته.
يا ابا ذر: خداوند متعال چون زمين و درختان را در آن آفريد هيچ درختى نبوده جز آنكه بنى آدم از آن سودى ميبرده، و زمين و درختان