مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٥٨ - (فصل پنجم)(وصيت رسول اكرم

همواره محزونست تا از دنيا جدا شود و آنگاه است كه براحت و مقام ارجمند نايل آيد.

اى ابا ذر خداوند به هيچ عبادتى كه بالاتر از حزن طولانى باشد بندگى نشده.

يا ابا ذر هر كه را علمى داده شده كه او را بگريه نيارد حقيقتا به او دانشى بى‌سود داده شده، كه خداوند علماء را چنين مدح ميكند: (آنان كه پيش از آن دانش داده شده‌اند چون (قرآن و كلمات حق) بر آنها خوانده شود به سجده مى‌افتند و بينى بخاك مى‌سايند و ميگويند: خداى ما منزه است كه وعده او انجام پذير است، و به سجده افتند و بگريند و بر خشوعشان افزوده گردد- اسراء- ١٠٨ و ١٠٩).

يا ابا ذر، هر كه مى‌تواند گريه كند بگريد و هر كه نمى‌تواند گريه كند در دل همواره محزون باشد و حالت گريه بر خود گيرد، كه آدم سنگدل از خداى متعال دور است ولى نمى‌فهمند.

اى ابا ذر خداوند ميفرمايد: براى يك بنده دو بيم و خوف را جمع‌