مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٣ - (دعاى صبحگاهى در وقتى كه ترس از چيزى پيش آيد)

(دعاى صبحگاهى در وقتى كه ترس از چيزى پيش آيد)

از ابى نواس: بحضرت امام هادى (ع) عرض كردم: آقاى من، از حضرت صادق راجع به روزهاى ماه چيزهائى و اختيارهائى بمن رسيده ميخواهم آنها را بياورم و به شما عرضه بدارم. امام ٧ فرمود: بياور من آنها را آورده با نظر امام تصحيح نمودم. و عرضه داشتم: سيّد من بسيارى از روزهاى ماه نحس شمرده شده و به بعضى از آنها خطرها و نحس‌ها نسبت داده شده كه مانع از رفتن من بدنبال كار است، مرا به آنهائى كه احتراز از آنها لازمست رهبرى فرما. كه گاهى ضرورت است كه بدنبال حوائج خود بروم، امام (ع) فرمود: اى سهل براى شيعيان ما ولايتى كه دارند نگهدار و پناه است، كه اگر به عمق درياها غوطه خورند و در دل بيابانهاى بى‌آب و علف به ميان درندگان و دشمن از جن و انس راه پيمايند از خطرها در امان باشند، پس بخداى متعال اتكاء كن و در ولايت به ائمّه : خالص باش، بعد به هر جا خواهى برو و هر مقصدى را كه دارى‌