مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٨٣ - (در اندوه گذشته و آينده)

منصور كه در نهايت غضب بود غضبش تسكين يافت: (اى پناه من به هنگام سختى و شدت، و اى فرياد رسم بوقت رنج و مصيبت، مرا با توجّه خود و ديده بى‌خواب خود حفاظت كن و در پناه خود پناهم ده).

(در ترس و وحشت)

شخصى به نبى اكرم از وحشت شكايت كرد، فرمود: اين كلمات را بسيار بگوى: (منزّه است خداوند سلطان و مقدّس، پروردگار ملائكه و روح خالق آسمانها و زمين و صاحب عزّت و جبروت).

(در اندوه گذشته و آينده)

نبى اكرم ٦ فرمود: هر كه اين دعا را بخواند: (خداوندا من بنده و فرزند بنده تو و فرزند كنيز توام، سرنوشتم بدست تست، فرمانت را مجرى ميدارى، و در قضا و قدرت عادلى، ترا قسم بهمه اسماء خودت كه خود را بدانها ناميده‌اى يا آنها را در كتابت نازل كرده يا به يكى از خلق خود تعليم داده‌اى يا در علم غيب خود مكنون داشته‌اى قرآن را روشنى دل و نور سينه و وسيله بر طرف شدن حزن و از بين رفتن اندوه من قرار ده) خداوند غم او را بر طرف سازد و اندوهش را بشادى بدل نمايد.