مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٨٩ - (دعاء تنهائى)
(خداوندا اين كشت مرا مبارك بدار و بوسيله آن سلامت و همه چيز به من عنايت كن، و از آن دانه بسيار بوجود آور، و ما را از خيراتى كه از آن در نظر داريم محروم مفرما و آنچه بما دادى از ما مگير بحق محمّد و اهل بيت پاك او) بعد آن مشت بذر را بپاش.
(دعاء تنهائى)
اى زمين خداى من و تو الله است و بخدا از شرّ تو و آنچه در توست و آنچه در تو خلق شده پناه ميبرم، و از شرّ هر شير و درّنده و گزنده و از شرّ هر زاينده و زاييدهاش بخدا پناه ميگيرم، آيا غير از دين خدا دينى ديگر ميجوييد و حال اينكه هر چه در زمين و آسمانهاست خواه و ناخواه تسليم اويند و باو باز ميگردند، سپاس خدا را بر نعمتها و آزمايشهاى نيكوى او، خداوندا تو در سفر مصاحب ما باش و فضل خود را بر ما فرو فرست كه حول و قوّهاى جز از ناحيه خدا نباشد، بعد: (سوره الهيكم التكاثر را تا آخر بخوان) كه هيچ درنده و گزندهاى ترا آسيب نرساند گرچه بر روى مار گزنده بخوابى ان شاء الله.