مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٦٨ - (در باره دعاء)

و امام باقر (ع) به حضرت صادق (ع) فرمود: پسرم، هر كه بلاء خود را از مردم پنهان دارد و بخداوند عزّ و جل شكايت برد، بر خداست كه او را از آن بلاء عافيت بخشد.

از امام ششم (ع): هر كه (پيش از نزول بلاء) بر دعاء پيشدستى كند وقتى كه بلاء آمد نيز دعايش مستجاب شود، و ملائكه ميگويند اين صداى آشنا است و محجوب نميشود، و هر كه بدعا پيشدستى نكند وقتى بلا آيد ديگر دعايش مستجاب نخواهد شد و ملائكه گويند ما اين صدا را نمى‌شناسيم.

از امام (ع): هر دردى را درمانى است، از حضرت توضيح خواستند؟

فرمود: هر دردى را دعائى است، و اگر مريض ملهم شد كه دعا كند خداوند فرمان شفايش را صادر ميكند.

و فرمود: بهترين دعا صلوات بر محمّد و آل محمّد است، بعد دعا براى برادران دينى بعد دعا براى خود، و نزديكترين حالات بنده به خدا حال سجده است، و فرمود: دعا از قرائت قرآن برتر است زيرا خداوند عزّ و جل‌