مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٩٩

علم سودمند بحالشان فرا ميدهند، چون جانهاشان گرفتار بلا شود حالشان مثل كسى است كه در خوشى و راحتى باشد، اگر نبود اجلى كه خداوند بر ايشان مقدر كرده جانهاشان در پيكرشان آرام و باقى نميماند از شوقى كه به ثواب و ترسى كه از عقاب الهى دارند، خدا در دلشان بزرگ و ديگر چيزها و كسها در نظرشان كوچك است، آنها نسبت به بهشت چون كسانيند كه بهشت را مى‌بينند و در آن بناز و نعمت مشغولند، و نسبت بدوزخ چون آنهايند كه آن را مشاهده ميكنند و در آن گرفتار عذابند، دلهاشان محزون، و شرهاشان از مردم بدور، و بدنهاشان لاغر و نيازهاشان اندك، و جانهاشان عفيف و يارى و سودشان براى اسلام بس بزرگ است، روزهايى اندك را صبر ميكنند، و بدنبال آن راحتى هميشگى و طولانى بدست مى‌آورند، و اين تجارتى سود بخش است كه خداوند كريم برايشان پيش آورده دنيا بسويشان مى‌آيد و آنها بدان توجه نمى‌كنند، و دنيا آنها را مى‌جويد و ميطلبد ولى آنها او را از دست يافتن بخود عاجز ميگردانند، و ميخواهد آنها را اسير گيرد ولى خود را از چنگال او نجات مى‌بخشند، اما شب: دو زانو نشسته و مشغول خواندن قرآنند، و شمرده (و با توجه) ميخوانند، و از آن اندوهناك ميشوند و داروى دردهاشان را پيدا ميكنند، و چون به‌