مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٦١ - (و مانند آن)

بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى‌ لِما لَبِثُوا أَمَداً) و آيه (شَهِدَ اللَّهُ‌) و (قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ‌ تا آخر سوره) و (لَقَدْ جاءَكُمْ‌ تا آخر سوره)، (و مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ‌ تا آخر آيه).

(براى چشم زخم)

معمّر بن خلاد گويد: در خراسان متصّدى مخارج و كارهاى حضرت رضا ٧ بودم. حضرت دستور داد برايش عطرى تهيه كنم، وقتى تهيّه كردم شگفتى نمود و بآن نظر كرد و فرمود اى معمّر چشم زخم واقعيّت دارد، بر پارچه‌اى (حمد) و توحيد و معوّذتين و آية الكرسى را بنويس و آن را در جلد قاروره و شيشه عطر قرار ده.

(و مانند آن)

از امام صادق (ع) روايت است كه چشم زخم واقعيّت دارد، از چشم ديگرى بر خود ايمن مباش و هم از چشم خود بر ديگرى و اگر از چشم زخم ترسيدى سه بار بگو:

(ما شاء الله لا حول و لا قوّة الا بالله العليّ العظيم)