مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٢٦ - (فصل چهارم)(موعظه رسول اكرم
و جدال در ميان ايشان برخيزد كه در دنيا گمراهكننده اين امّت ميباشند، قسم بخدائى كه مرا بحق پيغمبر گردانيد خداوند آنها را بزمين فرو برد و بوزينه و خنزيرشان گرداند، گويد: پيغمبر ٦ بگريه افتاد و ما از گريهاش بگريه افتاديم، پرسيديم يا رسول الله ٦ چرا مىگرييد؟
فرمود: دلم بر بيچارگان و اشقياء ميسوزد كه خداوند ميفرمايد: آن هنگام كه ناله و فريادشان را بشنوى و فرار نتوانند بلكه دستگير شوند[١].
و مراد آيه علماء و فقها مىباشند.
پسر مسعود: هر كه علم را براى دنيا آموزد، و مهر دنيا و زيورهاى آن را بر علم برترى دهد و برگزيند مستوجب خشم خداوند است و با يهود و نصارى كه كتاب خدا پشت سر نهادند در طبقه پائينترين قسمتهاى دوزخ بماند كه خداوند فرمايد چون آنچه را كه ميشناختند و خبر داشتند بر ايشان آمد بدان كافر شدند پس لعنت خدا بر مردم كافر[٢].
پسر مسعود: هر كه قرآن را براى دنيا و زيورهاى آن آموزد خداوند بهشت را بر او حرام گرداند.
پسر مسعود: هر كه بياموزد و عمل نكند خداوندش در قيامت كور
[١]- سبا/ ٥.
[٢]- بقره ٨٩.