مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٨٥ - (عافيت)

خداوندى را كه مرا فردى بيچاره و مستأصل قرار نداد) و نيز ميفرمود: (سپاس خدائى را كه با قدرت خويش پيروز و غالب است و بر بندگان با ميراندن ايشان غلبه ميفرمايد).

(در كار سخت)

روايت است كه هر كسى را مهمّى پيش آيد و دوست دارد كه راه خلاصى پيدا كند شايسته است كه چون به بستر ميرود اين دو سوره را هفت بار بخواند (سوره و الشمس و سوره و الليل). كه شخصى بخوابش آيد و راه نجات از آن و يا انجام آن را برايش باز گويد.

(عافيت)

يكى از دعاهاى پيغمبر ٦: (خداوند من از تو عافيت ميجويم و شكر بر عافيت و عافيت كامل را در دنيا و آخرت از تو خواستارم).

نبى اكرم ٦ فرمود: هر كسى مردى يهودى يا نصرانى يا مجوس يا هر غير مسلمانى را به بيند و بگويد: (سپاس خدائى را كه مرا بر تو برترى داد باين كه اسلام دين من و قرآن كتاب من و محمّد ٦ نبى من و مؤمنان برادران من و كعبه قبله منست): خداوند بين او و آن مرد را در دوزخ جمع ننمايد.