مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٠٢

كارش آسان، دينش محفوظ، شهوتش مرده، خشمش نگهدارى شده، شرّش اندك، ذكرش بسيار، قولش راست ميباشد، بخيرش اميد است و از شرّش امان، اگر در غافلان باشد در ذاكران نوشته شود و اگر در ذاكران باشد از غافلان نوشته نشود (ذكرش از روى غفلت، و غفلتش از ذكر همراه با ذكر است) از آن كس كه باو ستم كند درگذرد، و به كسى كه او را محروم نموده عطا كند و با رحمى كه از او بريده صله كند، و از فحش و دشنام دور، گفتارش نرم، منكر و بديش غايب، و خوبيش حاضر خيرش روى آور، شرش رونده است.

در شدايد آرام و با وقار، و در ناملايمات شكيبا، در راحتى شاكر است، بر كسى كه خشمگين است تجاوز و خلاف حق رفتار نكند، و براى خاطر آنكه را دوست دارد گناه مرتكب نگردد، مدّعى چيزى كه از او نيست نشود، و حقّى را كه بضرر اوست انكار نكند، پيش از آنكه عليه او شهادت دهند خود به حق اعتراف ميكند، و آنچه را كه بايد نگهبانى كند ضايع نميسازد، و آنچه را كه باو تذكر داده مى‌شود فراموش نميكند و به القاب زشت كسى را كسى را طعنه نميزند و به همسايه اذيت نمى‌رساند