مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٥٠٣

و مردم را بر مصيبت شماتت نميكند، بنمازها شتاب ميكند، و امانتها را اداء ميكند، و در ارتكاب منكرات كند است، امر بمعروف و نهى از منكر مى‌نمايد، در باطل وارد نميشود، و از مسير حق خارج نميگردد، اگر ساكت بنشيند سكوت او را غمگين نسازد، و اگر سخن بگويد حظ او اندك نگردد، و اگر بخندد صدايش بخنده بلند نشود، سكوت مى‌گزيند تا سالم بماند و ميپرسد تا بفهمد، تجارت ميكند تا سود برد، خوبى را براى فخر فروشى انجام نميدهد، و براى تسلط و تبحر بر ديگران سخن نميگويد، اگر باو ستمى رود صبر ميكند، تا خدا انتقامش را بگيرد، خود را برنج افكند تا مردم از او در آسايش باشند، جان و نفس از او در رنج است، و مردم از او در آسايشند، خود را براى آخرت بزحمت اندازد، و مردم از او در راحتند، دوريش از كسانى كه از آنها دورى ميكند از راه زهد و پاكى است و نزديك‌شدنش بمردم از راه نرمى و مهربانى است، دورى گزيدنش از تكبر و بزرگمنشى نيست و نزديك گشتنش براى نيرنگ و خدعه نميباشد.

راوى گويد: همّام ناله و بانگى برآورد كه جانش با آن ناله بدر