مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١١٢ - (گريه)
باريدن باران و رسيدن خورشيد بوسط آسمان بخواه، كه در اين ساعتها درهاى رحمت گشوده شود، و كمك فرشتگان و اجابت الهى مورد اميد است، و فرمود: زارى و نماز در نزد خدا چنانست كه: اگر در سجده اشك بنده جارى شود رحمت خدا فرود آيد، و آن دم را براى خواستن حاجت غنيمت دانيد و فرصت شمريد، و حاجت خود را براى خدا بزرگ مدانيد كه در نزد خدا بيش از قدرت شماست، و حوائج كوچك را ناچيز مشمريد كه محبوبترين مؤمن نزد خدا خواهنده ترين آنهاست.
امام پنجم (ع) بر پدر خود وارد شد و ديد كه چندان عبادت ميكند كه مانند آن براى كسى ممكن نيست، چهرهاش از شبزندهدارى زرد شده و چشمانش از گريه سرخ گشته و پيشانيش از سجده پينه بسته، و ساقهايش از قيام در نماز ورم كرده.
امام فرمايد: من از اين حالت پدر بگريه افتادم، پدرم كه در فكر فرو رفته بود پس از مدتى متوجه من شد، بمن فرمود صحيفه اعمال جدم را بياور، آن را گرفت، و مطالعه فرمود، بعد با دلتنگى زمين نهاد، و فرمود: