حال، با وجود اين آيات كريمه چگونه بر آنان جايز خواهد بود كه چنين افتراهاى سراپا دروغى را به مؤمنان نسبت دهند؟ درحالى كه كتابها و عقايد اين مؤمنان، شاهد صادقى بر بيزارى آنان از مضمون اين اكاذيب و پاكى اسلام و ايمان ايشان است.

آنان در حالى مورد تكفير و افتراى شما واقع مى‌گردند كه بر اسلام و ايمان خود اقرار داشته به آن افتخار مى‌كنند، امّا شما با اين‌كه خداى تعالى از اين كار نهيتان كرده است، بدان مبادرت مى‌كنيد.

شما بدون دليل، ايمان مؤمنان را رد مى‌كنيد در حالى كه خداى تعالى فرمايد:

... وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَي إِلَيْكمُ السلَمَ لَست مُؤْمِنا ...[٢].

«و به كسى كه نزد شما [اظهارِ] اسلام مى‌كند، مگوييد: تو مؤمن نيستى.»

اين، چيزى جز عناد ورزى بى دليل با خدا و رسول نيست و خدا در اين باره فرمايد:

[١] - نحل( ١٦): ١٠٥.

[٢] - نساء( ٤): ٩٤.