برهان، به نفع، يا بر زيان ما حكم كنند؛ زيرا اين جزوه، در مقام پاسخ به يكى از تهمتهايى است كه درباره تشيع و حقيقت آن مطرح شده است. من نيز اين مطلب را به صورت واقع‌گرايانه و با استدلال به كتاب و سنّت مورد بحث قرار داده‌ام.

ما براى پاسخگويى به سؤالات آنان، يا هر شبهه‌اى كه براى آنان ايجاد شود، آمادگى كامل داريم تا اگر اسلام را دوست مى‌دارند و به سوى آن دعوت كرده به شناخت حقيقت و واقعيت، اهتمام مى ورزند، حق و اهل حق را بشناسند؛ زيرا مسلمان واقعى كسى است كه چون حق را ديد و به آن رسيد، در برابرش سر تسليم فرود آورده به سوى آن جذب شود.

قرآن كريم حتّى غير مسلمانان را نيز به بحث و تحقيق براى دستيابى به واقعيت و حقيقت فرا خوانده است؛ چه رسد به مسلمانان در ميان خود؛ چنانچه مى فرمايد:

قُلْ يَأَهْلَ الْكِتَبِ تَعَالَوْا إِلى كلِمَةٍ سوَاءٍ بَيْنَنَا وَ بَيْنَكمْ أَلا نَعْبُدَ إِلّا اللَّهَ وَ لا نُشرِك بِهِ شيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَاباً مِّن دُونِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشهَدُوا بِأَنَّا مُسلِمُونَ‌[١].

«بگو: اى اهل كتاب! بياييد بر سر سخنى كه ميان ما و شما يكسان است بايستيم كه: جز خدا را نپرستيم و چيزى را شريك او نگردانيم و بعضى‌

[١] - آل‌عمران( ٣): ٦٤.