شيعه تنها مذهبى است كه در پيدايش و نامگذارى و تعيين تعداد ائمّه خود، مستند به نصّ روايات اسلامى است، لذاشيعه و تشيع سرچشمه زلال و طبيعى اسلام است. دليل ما بر اين امر، «تصريح پيامبر (عليهما السلام) بر تشيع» است. و اين مطلبى است كه در كتابهاى [شيعه و] برادران‌اهل سنّت وارد شده است؛ چنان كه در تفسير الدرّ المنثور تأليف حافظ سيوطى نيز آمده و ما پيش از اين، متن آن را ذكر كرديم.

علامه مجلسى نيز در دايره المعارف بزرگ خويش (بحار الأنوار) چنين آورده است:

«ابو سعيد خدرى گويد: روزى رسول خدا نشسته بودند و در كنار آن حضرت، تعدادى از صحابه، از جمله على ابن ابى طالب (ع) حضور داشتند، ناگهان رسول خدا فرمود:

«من قال لا إله إلّا الله دخل الجنّة؛ فقال رجلان من أصحابه: فنحن نقول لا إله إلّا الله، فقال رسول الله (عليهما السلام): إنّما تُقبَلُ شهادةُ أن لا إله إلّا الله من هذا و شيعَتِهِ الَّذين أخَذَ ربُّنا ميثاقَهُم»[١].

«هركس لا اله الا الله بگويد، وارد بهشت مى‌شود. دو مرد از اصحاب آن حضرت، به ايشان عرض كردند: ما نيز لا اله الا الله مى‌گوييم. پيامبر (ص) فرمود: همانا شهادت لا اله إلا الله تنها از اين شخص‌

[١] - ر. ك: بحار الانوار: ٩٣/ ٢٠٣.