در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣١ - معناى تشيع از منظر لغت

تشيّع و اسلام‌

اول، پس از بيان اين مقدّمه به بحث پيرامون «جايگاه تشيع در اسلام» خواهيم پرداخت و اين كه آيا اين تفكّر، پس از اسلام بر آن افزوده شده و امرى بيگانه از اسلام است؟ يا اين كه تفكّر شيعى، از درون اسلام جوشيده و در هيچ حالى از آن جدا نبوده است؟

اين مطلبى است كه مى‌خواهيم به گونه‌اى مختصر، امّا واضح وروشن و بدون هيچ ابهام و اشتباهى، پيرامون آن بحث كنيم. اين بحث داراى چند وجه است.

وجه اوّل: وجوه چهارگانه بحث‌

در تحقيق «معناى تشيع» از دو ناحيه لغوى و اصطلاحى بحث مى كنيم:

معناى تشيّع از منظر لغت‌

«تشيع» از ريشه «شيع»، به معناى «مشايعت و پيروى كردن» آمده و نويسنده قاموس اللغه اين معنا را پذيرفته و گفته است:

«شيعة الرجل أتباعه و أنصاره»؛

«شيعه مرد به پيروان و ياران او گفته مى‌شود»[١].

[١] - قاموس اللغه: ٢/ ٢٤٦.