در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٥ - معناى تشيع از منظر اصطلاح

«و از سر هوس سخن نمى‌گويد، آنچه مى گويد چيزى جزوحى كه بر او نازل شده نيست».

و نيز:

... وَ مَا ءَاتَاكُمُ الرَّسولُ فَخُذُوهُ وَ مَا نهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا ...[١].

«و آنچه را كه فرستاده [او] به شما داد، آن را بگيريد و از آنچه شما را باز داشت، بازايستيد».

از اين بيان، چند مطلب روشن مى‌شود:

١- در معارف اسلام، مراجعه به آرا ونظرات فقهاى اهل بيت (عليهم السلام) وتمسّك به نظرات آنان، به نصّ روايات شريف نبوى چنان كه گذشت- امرى واجب و لازم است، در حالى كه مراجعه به ساير فقيهان [از ديگر مذاهب‌]، از چنين وجوبى برخوردار نيست؛ زيرا علاوه بر تعارض و اختلافى كه در آرا و نظرات آنان وجود دارد، نصّى از پيامبر اكرم (عليهما السلام) در اين رابطه وارد نشده است.

٢- حال، اگر تسليم شويم و بگوييم: مراجعه به تمام علما و دانشمندان واجب است، آيا فقيهان مكتب اهل بيت (عليهم السلام) كه به شهادت تاريخ همواره از افراد ممتاز اين طبقه بوده‌اند، در صدر سلسله و طلايه دار اين گروه نيستند؟ به علاوه، نصّ صريح روايات شريف نبوى‌

[١] - حشر( ٥٩): ٧.