«هر كس از اين شادمان مى شود كه همچون من زندگى كند و همچون من بميرد و در باغهاى عدن بهشت كه پروردگارم آنها را كاشته است، سكنى گزيند، بايد كه پس از من، على را مولاى خود بداند و دوستان او را دوست بدارد و از اهل بيت من پيروى كند؛ چرا كه آنان عترت من هستند و از خميرمايه وجود من آفريده شده و دانش و فهم من نصيب ايشان گرديده است. پس واى بر آن دسته از امّت من كه برترى آنان را انكار كنند و حقّ خويشاوندى آنان را با من ناديده انگارند كه خدا شفاعت مرا نصيب ايشان نخواهد كرد».

ج:

«فى كلّ خلوف مِن أمّتي عُدول مِن أهل بيتي يُنفون مِن هذا الدّين تحريف الغالين، و انتحال المبطلين، و تأويل الجاهلين، ألا إنَّ أئمّتَكم وفدُكم إلى اللهِ عزّ و جلّ فانظروا بمن توفدون»[٢].

«در هر نسل ازامّت من، مردان عادلى از اهل بيت و خاندانم هستند كه تحريف گزافه‌گويان، نسبتهاى دروغ باطل پويان و تأويل نادانان را از اين دين خواهند زدود. بدانيد كه پيشوايان شما فرستادگان شما به سوى‌

[١] - حافظ ابونعيم در حليه: ١/ ٦٨ اين حديث را تخريج كرده و همچنين در ترتيب جمع الجوامع: ٦/ ٢١٧ آمده است. طبرانى و رافقى نيز اين روايت را آورده‌اند.

[٢] - طبرى در ذخائر العقبى، صفح ١٧ اين روايت را تخريج كرده است( صواعق: ١٤١).