در اين صورت، مسلمانان را چه مى‌شود كه خصوصاً در هنگام بروز اختلاف آرا و نظريات، به اين حديث شريف، عمل نمى‌كنند تا بدين وسيله- به تصريح پيامبر اكرم (عليهما السلام) در اين حديث شريف- از گمراهى و انحراف، مصون بمانند؟

٥- از نصّ اين حديث شريف، چنين بر مى‌آيد كه عدم اخذ به رأى و نظر فقيهان اهل بيت (عليهم السلام) خصوصاً در موارد تعارض و اختلاف، دليل بر پافشارى و اصرار در گمراهى و انحراف است؛ چه اين‌كه در حديث شريف سفينه- كه قبلًا از آن سخن رفت- چنين آمده كه:

ومن تخلّف عنها هوي و غرق.

«وكسى كه از سوار شدن به اين كشتى سر باز زند، سقوط كرده و غرق خواهد شد».

٦- تمسّك به آرا و فرمايشات ائمّه اهل بيت (عليهم السلام) خود يكى از مصاديق بارز مودّت و محبّت به ذوى القربى است كه در قرآن كريم، به نصّ صريح، واجب شمرده شده است:

قُل لا أَسئَلُكمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلا الْمَوَدَّةَ في الْقُرْبي.

«بگو: به ازاى آن [رسالت‌]، پاداشى از شما خواستار نيستم، مگر دوستى درباره خويشاوندان».

و پر واضح است كه عمل نكردن به نظرات و فرمايشات آنان، دليل بر عدم توجّه و اعتنا به آن بزرگواران بوده و اين خود، نوعى‌