مدّعا اين است كه بر هر انسان مسلمانى، واجب است كه از مذهب اهل بيت (عليهم السلام) پيروى كند و اين امر، از روايات صريح رسيده از رسول اعظم اسلام (عليهما السلام) كه در آن به لفظ «شيعه» تصريح شده است، استفاده مى‌شود.

به مقتضاى مضمونِ اين روايات، هدف اسلام جز با پيروى از مذهب تشيع برآورده نمى‌شود و اين مذهب، سرچشمه زلال اسلام است و از رهگذر اين احاديث، مسأله وجوب تمسّك به تعاليم اهل بيت (عليهم السلام) و پيروى از سخنان آن بزرگواران را كشف مى‌كنيم؛ زيرا تنها راه نجات يافتن از نابودى و گمراهى، همين است؛ چون پيامبرى كه جز به الهامِ وحى سخن نگفته، هرگز از سَرِ هوا و هوس زبان به تكلّم نمى‌گشايد، چنين فرموده است.

حال به نمونه‌هايى از سخنان آن حضرت در اين باره توجّه كنيد:

الف:

«إنّي تارك (أو مخلف) فيكم الثقَلين، ما إن تمسّكتم بهما لن تضلّوا بعدي؛ كتاب الله و عترتى أهل بيتي، و إنّهما لن يفترقا حتّى يردا عليّ الحوض»[١].

[١] - شرح المواهب: ٧/ ٨؛ الغدير: ٣/ ٨٠.