«من در ميان شما دو چيز سنگين و ارزشمند باقى (يا به ميراث) مى‌گذارم كه پس از من تا وقتى به آن دو چنگ زده و تمسّك جسته‌ايد، هرگز گمراه نخواهيد شد؛ كتاب خدا و عترت (اهل بيت) من؛ اين دو، همواره با يكديگر خواهند ماند تا در سر حوض كوثر، بر من وارد شوند».

علامه زرقانى مالكى، طبق نقل علامه سمهودى در شرح المواهب از او، از اين روايت چنين برداشت مى كند:

«اين روايت، اين معنا را به ما مى‌رساند كه يقيناً بعد از پيامبر اكرم (عليهما السلام) در هر عصر و زمانى تا روز قيامت، كسى از عترت آن حضرت وجود دارد كه اين شايستگى را داشته باشد كه مسلمانان از او پيروى كنندتا به اين ترتيب، اين تشويق و ترغيب پيامبر (عليهما السلام) درباره تمسّك به عترت، در هر عصر و زمانى، مصداق داشته باشد؛ همچنان كه قرآن كريم نيز پيوسته و در تمام زمانها مى‌تواند دستاويز نجات‌بخش مسلمانان باشد؛ از همين روى، قرآن و عترت پاك نبوى، همواره امان اهل زمين هستند و اگر اينها از ميان بروند، تمام اهل زمين نابود خواهند شد».

ب‌

: «من سرّه أن يحيى حياتي و يموت مماتي و يسكن جنّة عدن غرسها ربّى فليُوال عليّاً من بعدي، و ليُوال وليَّه، و ليقتد بالأئمّة من بعدي، فإنّهم عِترتي خُلقوا من طينتي و رُزقوا