در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٢ - معناى تشيع از منظر اصطلاح

و در قرآن مجيد نيز اين كلمه به همين معنا آمده است:

وَ إِنَّ مِن شِيعَتِهِ لإبْرَاهِيمَ* إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سلِيم‌[١].

«و بى‌گمان، ابراهيم از پيروان اوست. آنگاه كه با دلى پاك به [پيشگاه‌] پروردگارش آمد».

كه مراد، يا پيروى در اصول دين است، يا پيروى در پايبندى به دين خدا و بردبارى در مبارزه با دروغگويان‌[٢].

معناى تشيّع از منظر اصطلاح‌

اصطلاحاً كلمه «شيعه» به عنوان علَم و اسم خاص براى پيروان على (ع) در آمده است؛ يعنى كسانى كه از ايشان پيروى كرده رشته ولايت آن بزرگوار را بر گردن داشته او را يارى مى‌كنند.

اين اصطلاح در بر دارنده دو معناست:

الف: ولا، محبّت و مودّت‌. اين معنا، وظيفه‌اى واجب در اسلام و مطلوب قرآن كريم است كه در نصّ صريح، خطاب به همه مسلمانان مى‌فرمايد:

... قُل لا أَسئَلُكمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلا الْمَوَدَّةَ في الْقُرْبي ...[٣].

«بگو: به ازاى آن [رسالت‌]، پاداشى از شما خواستار نيستم، مگر دوستى درباره خويشاوندان».

[١] - صافّات( ٢٧): ٨٣- ٨٤.

[٢] - زمخشرى، تفسير كشّاف زمخشرى: ٢/ ٤٨٣.

[٣] - شورى( ٤٢): ٢٣.