در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٧ - شبهه عليانى
داده است و براى اكرام و احترام، آنها را وسيلهاى براى استجابت دعاها قرار داده تا مردم بدانها توسّل بجويند.
شايد كه بهترين مثال براى بيان عقيده مسلمانان در تبرّك به قبر پيامبر و آثار باقيمانده از آن حضرت، سخن مأمون عبّاسى به يحيى بن اكثم باشد.
او مىگويد:
«گاهى فردى قطعهاى چوب، يا تخته پيش من مىآورد- كه شايد يك درهم ارزش داشته باشد- و مىگويد: اين چوب، يا تخته مال رسول خدا (ص) بودهاست، يا به آن دست كشيده، يا زير پاهايش بوده است. با وجودى كه ادّعاكننده مورد اعتماد و اطمينان من نيست و دليلى بر صدق گفتارش ندارد، سخن او را به خاطر علاقه و محبّت شديد به پيامبر (ص) قبول مىكنم و آن شىء كم ارزش را به هزار دينار، يا بيشتر مىخرم، سپس آن را بر صورت و چشمانم مىگذارم و بدان تبرّك مىجويم و هر گاه خودم يا نزديكانم مريض شويم، از آن طلبِ شفا مىكنيم و خوب مىشويم، در حالى كه اين قطعه چوب، كارى انجام نداده و ارزشى ندارد مگر به خاطر اين كه رسول خدا (ص) آن را لمس كرده و به اين خاطر مستوجب محبت و علاقه گرديده است».[١]
[١] - تاريخ بغداد، ابن طيفور: ٤٥.