در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - ١ - تبرك در امتهاى گذشته
بديهى است كه خداوند قادر است كه بدون آن پيراهن، بينايى يعقوب را باز گرداند، امّا حكمت الهى اقتضا مىكند كه بعضى از اشياى مبارك را وسيله تحقّق يك مقصود قرار دهد و شكّى نيست كه اين كار براى آن است كه مردم بفهمند كه اشياء، مكانها، زمانها و اشخاصى وجود دارند كه در پيشگاه خدا ارزش و جايگاه ويژهاى دارند؛ از اين رو، خداوند شفاى مريضان، يا استجابت دعا، يا شفاعت براى آمرزش گناهان و امثال آن را از طريق اينها قرار داده است.
زمخشرى مىنويسد:
«گفته شده است كه اين پيراهن بهشتى بوده است كه جبرئيل مأمور شده است تا آن را براى يوسف ببرد و در آن بوى بهشت به مشام مىرسيده و بر هيچ مريضى انداخته نمىشد، مگر اينكه شفا مىيافت».[١]
از مثالهاى ديگر، تبرّك جستن بنىاسرائيل به تابوتى بوده است كه در آن، آثار آل موسى و آلهارون قرار داشته است و خداوند متعال در قرآن كريم در ضمن حكايتى از پيامبر بنىاسرائيل مىفرمايد كه وى آنها را به پادشاهى طالوت مژده داد و گفت:
... إِنَّ آيَة مُلْكِهِ أَن يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَة مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّة مِّمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَى وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلآئِكَة ...[٢].
[١] - كشّاف، زمخشرى: ٢/ ٥٠٣.
[٢] - بقره( ٢): ٢٤٨.