در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨١ - ٧ - تبرك به صحابه و صالحين

پدران آن حضرت به درگاه تو آمده‌ايم. خودت كه سخنانت حقّ است، فرموده‌اى:

وَأَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِى الْمَدِينَة ...[١].

«و اين دو طفل را به خاطر صالح بودن پدر و مادرشان حفظ كردى، پس بار خدايا! پيامبر خودرا به وسيله عموى او حفظ كن، ما عموى پيامبرت را براى شفاعت و طلب باران آورده‌ايم ...».[٢]

اين روايت با الفاظ ديگرى چنين آمده است:

«از عدّه‌اى براى ما نقل شده است كه عمر براى طلب باران بيرون رفت، در حالى كه عبّاس‌را همراه خود برده بود. آنگاه گفت: پروردگارا! ما به وسيله عموى پيامبرت به تو تقرّب مى‌جوييم و او را شفيع قرار مى‌دهيم، پس همه را به خاطر پيامبرت حفظ كن؛ چنان كه آن دو كودك را به جهت صالح بودن پدر، حفظ كردى و ما براى استغفار و طلب شفاعت به درگاه تو آمده‌ايم.

سپس رو به مردم كرد و گفت:

از خدا آمرزش بخواهيد كه او بسيار آمرزنده است ... سپس تكه‌هاى ابر پيش آمدند و مردم به همديگر مى‌گفتند: مى‌بينيد!

[١] - كهف( ١٨): ٨٢.

[٢] - شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد: ٧/ ٢٧٤، شرح خطبه ١١٤، باب أخبار و احاديث في الاستسقاء، اقتفاء الصراط المستقيم، ابن تيميّه: ٣٣٨.