در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤ - معانى تبرك
و «تبرّك» به معناى «طلب بركت» است كه همان درخواست خوشبختى و سعادت است و تبرّك به چيزى به معناى طلب سعادت به وسيله آن چيز مىباشد.
ابن منظور مىنويسد:
«تبرّكتُ به؛ يعنى از آن چيز طلب تيمّن و بركت نمودم».[١]
و ابن اثير مىنويسد:
«يُمن به معناى بركت است و گاهى گفته مىشود كه فلانى براى قوم و قبيلهاش ميمون است؛ يعنى: خوش يمن و مبارك است و تيمّن به چيزى به معناى تبرّك به آن مىباشد».[٢]
«تبرّك» در اصطلاح، به طلب بركت از طريق اشياء و وسايلى مىباشد كه خداوند آنها را مشخّص كرده و در جايگاه و مقام خاصّى قرار داده است. خداوند به اين وسايل، عنايت ويژهاى داشته و تبرّك را در خصوص آنها اجازه داده است؛ چنان كه در دست كشيدن پيامبر (ص) تيمّن و بركت قرار داده است، يا در دست كشيدن بر آثار و وسايل به جاى مانده از آن حضرت بعد از وفاتش، تيمّن و بركت قرار داده است.
[١] - لسان العرب: ١٣/ ٤٠٨.
[٢] - النهايه: ٥/ ٣٠٢.