در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٤ - ط علامه احمد بن محمد مقرى مالكى(متوفاى سال ١٠٤١ ق)
«حافظ ابوسعيد بن علا روايت كرده است: در سخنان ابن حنبل در نسخهاى قديمى كه به خطّ ابن ناصر[١] بود و در جاهاى ديگر به نقل از حفاظ ديدم كه آمده است: از امام احمد حنبل درباره بوسيدن قبر پيامبر اكرم (ص) و منبرش سوال شد. او گفت: اشكالى ندارد!»
آنگاه مىگويد:
ابن تيميّه را ملاقات كرده و اين مطلب را به وى نشان داديم. او گفت: از احمد كه در نظر من مرد جليل القدرى است، تعجب مىكنم كه چنين فتوايى داده است!».
در ادامه گفته است:
«كجاى اين سخن تعجّب دارد؟ در حالى كه درباره امام احمد حنبل روايت شده است: او لباس شافعى را در آبى شست و مقدارى از آن آب را نوشيد!»[٢]
و اگر او به اهل علم اين گونه احترام بگذارد، پس نسبت به آثار انبياعليهم السلام چگونه است؟! و چه خوب مجنون براى ليلى گفته است:
«همانا از سرزمين ليلى مىگذرم و ديوارهاى آن را مىبوسم».
[١] - او حافظ محمّد بن ناصر ابوالفضل بغدادى،( متوفّاى سال ٥٠٥ ق.) است كه ابن جوزى در المنتظم: ١٨/ ١٠٣، شماره ٤٢٠١ درباره او مىنويسد: او حافظ و متقن وثقه بود و اشكالى نداشت.
[٢] - مناقب احمد، ابن جوزى: ٦٠٩؛ البداية و النهايه، ابن كثير: ١٠/ ٣٦٥، حوادث سال ٢٤١ ه-. ق.