در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٣
مىگيرند و قايل به ربوبيّت حقيقى آنها هستند و يا آنها را پرستش مىكنند تا به خدا نزديك شوند و اين نوعى بتپرستى است كه بر دو قسم است ...»[١].
ب: سيّد محسن امين عاملى
او مىنويسد:
«اگر احترام گذاشتن به قبور انبيا و صلحا به عنوان پرستش آنان و شرك باشد، در اين صورت تعظيم كعبه و طواف آن و بوسيدن حجرالأسود و احترام به حجر اسماعيل و مقام ابراهيم و مساجد و مشاعر و پدر و مادر و اطاعت از آنها و خضوع در مقابل ايشان و آهسته صحبت كردن در پيشگاه رسول خدا (ص) و استقبال آن حضرت (ص) از مؤمنانى كه از وى پيروى مىكردند و سجده ملائكه براى آدم و سجده برادران يوسف و پدر يوسف در مقابل او و احترام سربازان، به فرماندهان و صحابه به پيامبر اكرم (ص) و خلفاى راشدين و احترام پيامبران به پدر و مادر خويش و خضوع در مقابل آنان و احترام وهابيّون به سلطان ابن سعود و غير آن، همگى عبادت غير خدا و شرك است و در اين صورت حتّى هيچ پيامبرى از شرك، سالم نمىماند.
گفته نشود در تعظيمى كه شرع بدان تصريح كرده و بدان دستور داده است، بحثى نداشته و آن را قبول داريم و همانا بحث در جايى
[١] - منهج الرشاد: ١٥٢، الفصل الثالث، في التبرّك بالقبور و نحوها.