در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٢ - ٢ - تبرك به موى رسول خدا(ص)

رسول خدا (ص) موى شقيقه راستش را به دلّاك و سپس مقدارى را به ابوطلحه انصارى داد. آنگاه خالد بن وليد از آن حضرت درخواست كرد كه مقدارى از موهاى جلو سر و پيشانى‌اش را به وى بدهد. آن حضرت موهاى جلو سر و پيشانى‌اش را به خالد داد. او آن را در جلو كلاه خودش نصب كرد و پس از آن با هيچ لشكرى مواجه نمى‌شد، مگر آن كه آنان را تار و مار مى‌كرد».[١]

د: از ابوبكر روايت شده است كه مى‌گفت:

«هيچ فتحى در اسلام، بزرگتر از فتح حديبيّه نبود، امّا در آن روز، مسلمانان از درك آنچه بين پيامبر (ص) و خدا مى گذشت، عاجز بودند ... در حجّة الوداع، سهيل بن عمرو، نماينده قريش در انعقاد صلحنامه حديبيّه را ديدم كه جلو قربانگاه ايستاده و شتر قربانى را پيش مى‌برد تا رسول خدا (ص) آن را نحر كند. پس از قربانى، دلّاك آمد و سر رسول خدا (ص) را تراشيد. در آن حال ديدم كه سهيل، موهاى رسول خدا (ص) را جمع مى‌كند و بر چشمانش مى‌گذارد و از سوى ديگر به ياد مى‌آوردم كه او چطور از نوشتن‌ بسم الله الرّحمن الرّحيم‌ در صلحنامه جلوگيرى مى‌كرد».[٢]

[١] - مغازى واقدى: ٣/ ١١٠٨.

[٢] - كنز العمال: ١٠/ ٤٧٢/ ح ٣٠١٣٦.