در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٨ - ٩ - مسح متبرك
علماى بزرگ، خوب مىدانستند كه چنين تبرّكى، شرك و گمراهى نيست؛ زيرا خودشان به علماى ديگر و ائمّه صالح و حتّى به قبرهاى ايشان تبرّك مىجستند؛ چنان كه در بحثهاى سابق به مواردى اشاره كرديم.
سؤال اين است كه: چگونه عدّهاى به عدم مشروعيّت دست كشيدن بر متبرّك، فتوا مىدهند در حالى كه حديث، يا دليل محكمى براى اثبات ادّعاى خود ندارند؟! و از سوى ديگر، شواهد بسيارى بر بطلان عقيده و فتوايشان دلالت مىكند؟
پيش از اين گفتيم كه صحابه پايه منبر پيامبر اكرم (ص) را با دست راست خود مىگرفتند و سپس دعا مىكردند و ابن عمر، بر جاى نشستن رسول خدا (ص) بر روى منبر دست مىكشيد و آنگاه دستها را بر صورتش مىكشيد. و نقل كرديم كه پيامبر اكرم (ص) دست مباركش را بر بدن، يا سر اشخاص مىگذاشت و براى آنان دعا مىكرد. همين دلالت بر خصوصيّتى در مسح سر، يا بدن مىكند؛ زيرا در غير اين صورت، دعاى پيامبر اكرم (ص) براى اجابت كافى بود.
رواياتى كه وارد شده و به اين معنا اشارهمىكند، بسيار زياد است و ما به بعضى از آنها اشاره مىكنيم تا سيره پيامبر (ص) در مسح را بيان نماييم:
از عايشه روايت شده است:
«پيامبر اكرم (ص) بعضى از افراد خانواده خود را تعويذ مىكرد؛ به اين صورت كه دست راست را بر او مىگذاشت و مىفرمود: بار خدايا! اى پروردگار عالميان! بفرما و او را شفا بده كه تو شفا دهنده