در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٢ - ٦ - تبرك صحابه به مكانهايى كه رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده است

عليانى در بيان ممنوعيّت تبرّك به اماكن و اشياء مى‌نويسد:

... و بر جوازِ تبرّك حمل نمى‌شود آنچه را كه بخارى در صحيح خود آورده است كه: عتبان بن مالك كه از بدريّون و انصار بود، پيش رسول خدا (ص) آمد و عرض كرد:

اى پيامبر خدا! من نابينا شده‌ام و براى قوم خودم نماز مى‌خوانم. هنگامى كه بارندگى مى‌شود، آب در زمينى كه ميان من وآنان است، روان مى‌شود و من نمى‌توانم به مسجد بروم و برايشان نماز بخوانم؛ براى همين دوست دارم كه به خانه‌ام بيايى و در جايى نماز بخوانى تا آن را مصلّاى خودم قرار دهم. رسول خدا (ص) فرمود: به خواست خدا اين كار را انجام مى‌خواهم داد. عتبان مى‌گويد: فرداى آن روز، پيامبر اكرم (ص) همراه ابوبكر به منزل من آمد. رسول خدا (ص) اجازه ورود خواست و من اجازه دادم. او وارد منزل شد و قبل از آن كه بنشيند، پرسيد: دوست دارى كه در كجاى خانه‌ات نماز بخوانم؟ من به گوشه‌اى از منزل اشاره كردم. رسول خدا (ص) به آن جا رفت و تكبير گفت و به نماز ايستاد. ما هم پشت سر او به نماز ايستاديم. او دو ركعت نماز به جاى آورد و سلام آن را گفت».[١]

[١] - صحيح بخارى: ١/ ١٧٥، ١٧٠ و ١١٥؛ صحيح مسلم: ١/ ٤٤٥ و ٦٢، ٦١.