در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
معانى تبرك
٢٢ ص
(٥)
بركت در قرآن كريم
٢٦ ص
(٦)
تبرك در تاريخ
٣٣ ص
(٧)
1 - تبرك در امتهاى گذشته
٣٣ ص
(٨)
2 - سيره مسلمانان در تبرك
٣٧ ص
(٩)
اول سيره صحابه در تبرك به پيامبر(ص) در زمانحيات آن حضرت
٣٧ ص
(١٠)
1 - تبرك به بدن رسول خدا(ص)
٤٠ ص
(١١)
2 - تبرك به موى رسول خدا(ص)
٤١ ص
(١٢)
3 - تبرك صحابه به عرق رسول خدا(ص)
٤٣ ص
(١٣)
4 - تبرك به آب وضوى پيامبر(ص)
٤٣ ص
(١٤)
دوم سيره صحابه و تابعين در تبركبه آثار پيامبر(ص) بعد از وفاتش
٤٩ ص
(١٥)
1 - تبرك به نوشيدن آب از ظرف رسول خدا(ص)
٥١ ص
(١٦)
2 - تبرك صحابه به جايگاههاى دستها و لب رسول خدا(ص)
٥٢ ص
(١٧)
3 - تبرك به عصا و لباسها و انگشتر رسول الله(ص)
٥٣ ص
(١٨)
4 - تبرك به منبر رسول خدا(ص)
٥٨ ص
(١٩)
5 - تبرك به قبر شريف رسول اكرم(ص)
٥٩ ص
(٢٠)
شبهه عليانى
٦٥ ص
(٢١)
6 - تبرك صحابه به مكانهايى كه رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده است
٦٨ ص
(٢٢)
7 - تبرك به صحابه و صالحين
٧٧ ص
(٢٣)
8 - تبرك به قبور و آثار صالحان
٩٠ ص
(٢٤)
الف بلال حبشى
٩٠ ص
(٢٥)
ب ابو ايوب انصارى
٩٠ ص
(٢٦)
ج صهيب رومى
٩٠ ص
(٢٧)
د حمزة بن عبدالمطلب
٩١ ص
(٢٨)
ه - حسين بن على عليه السلام
٩٢ ص
(٢٩)
و عمر بن عبدالعزيز، خليفه اموى، متوفاى 101 قمرى
٩٢ ص
(٣٠)
ز امام موسى بن جعفرعليه السلام
٩٢ ص
(٣١)
ح على بن موسى الرضاعليه السلام
٩٣ ص
(٣٢)
ط علامه احمد بن محمد مقرى مالكى(متوفاى سال 1041 ق)
٩٣ ص
(٣٣)
9 - مسح متبرك
٩٦ ص
(٣٤)
10 - تبرك در نظر اهلبيت عليهم السلام
١٠٣ ص
(٣٥)
الف تبرك اهلبيت عليهم السلام به قبر پيامبر اكرم(ص)
١٠٣ ص
(٣٦)
ب تبرك اهلبيت به آثار همديگر
١٠٥ ص
(٣٧)
ج تبرك و طلب شفا از تربت امام حسين عليه السلام
١٠٧ ص
(٣٨)
11 - تبرك به پرده كعبه
١١٤ ص
(٣٩)
12 - تبرك به سؤر و آب وضوى مؤمن
١١٤ ص
(٤٠)
13 - تبرك به نوشيدن آب آسمان
١١٥ ص
(٤١)
14 - تبرك به آب فرات
١١٧ ص
(٤٢)
15 - تبرك به خاك
١١٨ ص
(٤٣)
16 - آراى بعضى از علما در خصوص تبرك
١٢١ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٤ - ٣ - تبرك به عصا و لباسها و انگشتر رسول الله(ص)

«پيش او عصاى كوچكى از رسول خدا (ص) بود كه وقتى مرد، بنابر وصيّتش در كفنش گذاشته شد و دفن گرديد».[١]

ب: از ابن عمر نقل شده است:

«رسول خدا (ص) انگشترى از طلا، يا نقره براى خود تهيّه كرده بود كه بر نگين آن جمله مُحَمَّد رَسول اللّه نقش بسته بود. پس از آن، مردم به پيروى از آن حضرت انگشترهايى مانند آن براى خود تهيّه كرده بودند. وقتى كه آن حضرت اين وضع را ديد، انگشترش را دور انداخت و فرمود: ديگر آن را به دست نمى‌كنم.

سپس انگشترى از نقره تهيّه كرد كه مردم هم به پيروى از آن حضرت، انگشتر نقره براى خود تهيّه كردند. اين انگشتر را پس از وفات آن حضرت، ابوبكر به دست كرد و سپس عمر آن را به دست مى‌كرد و پس از او عثمان آن را به دست مى‌كرد تا اين كه از دست عثمان در چاه اريس افتاد».[٢]

ج: از سهل بن سعد نقل شده است:

«زنى پيش رسول خدا (ص) آمد وبراى او رو پوشى آورد و عرض كرد: اى پيامبر خدا! (ص) من اين روپوش را با دست خودم بافته‌ام تا آن‌


[١] - البدايه و النهايه: ٦/ ٦.

[٢] - صحيح بخارى: ٧/ ٥٥؛ الاصابه: ٢/ ٤٩٤، شرح حال عمرو بن سعيد بن عاص؛ صحيح مسلم: ٣/ ١٦٥٦؛ سنن نسايى: ٨/ ١٩٦؛ سنن ابى داود: ٤/ ٨٨؛ مسند احمد: ٢/ ٩٦.