در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٦ - ٤ - تبرك به آب وضوى پيامبر(ص)
مىگيرد، اصحاب براى دستيابى به آب وضويش، نزديك است كه همديگر را بكشند».[١]
ج: از سعد نقل شده است:
«از عدّهاى از اصحاب رسول خدا (ص) كه ابواسيد، ابوحميد و ابوسهل بن سعد در ميان آنان بودند، شنيدم كه مىگفتند: رسول خدا (ص) كنار چاه بضاعه آمد و در آب دلو، وضو گرفت و آن را به چاه برگردانيد و دوباره دلو ديگرى از آب كشيد و مقدارى از آب را در دهانش گردانيد و به دلو برگردانيد و بعد مقدارى از آب دلو را نوشيد و باقيمانده را به چاه برگردانيد، پس از آن، هرگاه كسى در زمان آن حضرت مريض مىشد، مىگفتند: او را با آب چاه بضاعه شستشو دهيد. و پس از آن كه اين كار را مىكردند، گويى كه مريض از بند رها شده است!»[٢]
د: از جابر بن عبدالله انصارى نقل شده است:
«رسول خدا (ص) به عيادت من آمد كه مريض و بى هوش بودم. او در ظرفى وضو گرفت و باقيمانده آب وضويش را بر من پاشيد و من به هوش آمدم».[٣]
[١] - مسند احمد: ٥/ ٤٢٣، ح ١٨٤٣١؛ السنن الكبرى، بيهقى: ٩/ ٢١٩، باب المهادنه على النظر للمسلمين؛ صحيح بخارى: ١/ ٦٦؛ كتاب الوضوء: ٣/ ١٨٠، كتاب الوصايا؛ السيرة الحلبيّة: ٣/ ١٨؛ سيره ابن هشام: ٣/ ٣٢٨؛ مغازى واقدى: ٢/ ٥٩٨؛ تاريخ الخميس: ٢/ ١٩.
[٢] - الطبقات الكبرى: ١/ ١٨٤؛ سيره ابن دحلان: ٢/ ٢٢٥.
[٣] - صحيح بخارى: ١/ ٦٠، و ٧/ ١٥٠ و ٨/ ١٨٥ و ٩/ ١٢٤ و ٣/ ١٢٣٥.