در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
معانى تبرك
٢٢ ص
(٥)
بركت در قرآن كريم
٢٦ ص
(٦)
تبرك در تاريخ
٣٣ ص
(٧)
1 - تبرك در امتهاى گذشته
٣٣ ص
(٨)
2 - سيره مسلمانان در تبرك
٣٧ ص
(٩)
اول سيره صحابه در تبرك به پيامبر(ص) در زمانحيات آن حضرت
٣٧ ص
(١٠)
1 - تبرك به بدن رسول خدا(ص)
٤٠ ص
(١١)
2 - تبرك به موى رسول خدا(ص)
٤١ ص
(١٢)
3 - تبرك صحابه به عرق رسول خدا(ص)
٤٣ ص
(١٣)
4 - تبرك به آب وضوى پيامبر(ص)
٤٣ ص
(١٤)
دوم سيره صحابه و تابعين در تبركبه آثار پيامبر(ص) بعد از وفاتش
٤٩ ص
(١٥)
1 - تبرك به نوشيدن آب از ظرف رسول خدا(ص)
٥١ ص
(١٦)
2 - تبرك صحابه به جايگاههاى دستها و لب رسول خدا(ص)
٥٢ ص
(١٧)
3 - تبرك به عصا و لباسها و انگشتر رسول الله(ص)
٥٣ ص
(١٨)
4 - تبرك به منبر رسول خدا(ص)
٥٨ ص
(١٩)
5 - تبرك به قبر شريف رسول اكرم(ص)
٥٩ ص
(٢٠)
شبهه عليانى
٦٥ ص
(٢١)
6 - تبرك صحابه به مكانهايى كه رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده است
٦٨ ص
(٢٢)
7 - تبرك به صحابه و صالحين
٧٧ ص
(٢٣)
8 - تبرك به قبور و آثار صالحان
٩٠ ص
(٢٤)
الف بلال حبشى
٩٠ ص
(٢٥)
ب ابو ايوب انصارى
٩٠ ص
(٢٦)
ج صهيب رومى
٩٠ ص
(٢٧)
د حمزة بن عبدالمطلب
٩١ ص
(٢٨)
ه - حسين بن على عليه السلام
٩٢ ص
(٢٩)
و عمر بن عبدالعزيز، خليفه اموى، متوفاى 101 قمرى
٩٢ ص
(٣٠)
ز امام موسى بن جعفرعليه السلام
٩٢ ص
(٣١)
ح على بن موسى الرضاعليه السلام
٩٣ ص
(٣٢)
ط علامه احمد بن محمد مقرى مالكى(متوفاى سال 1041 ق)
٩٣ ص
(٣٣)
9 - مسح متبرك
٩٦ ص
(٣٤)
10 - تبرك در نظر اهلبيت عليهم السلام
١٠٣ ص
(٣٥)
الف تبرك اهلبيت عليهم السلام به قبر پيامبر اكرم(ص)
١٠٣ ص
(٣٦)
ب تبرك اهلبيت به آثار همديگر
١٠٥ ص
(٣٧)
ج تبرك و طلب شفا از تربت امام حسين عليه السلام
١٠٧ ص
(٣٨)
11 - تبرك به پرده كعبه
١١٤ ص
(٣٩)
12 - تبرك به سؤر و آب وضوى مؤمن
١١٤ ص
(٤٠)
13 - تبرك به نوشيدن آب آسمان
١١٥ ص
(٤١)
14 - تبرك به آب فرات
١١٧ ص
(٤٢)
15 - تبرك به خاك
١١٨ ص
(٤٣)
16 - آراى بعضى از علما در خصوص تبرك
١٢١ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٥ - ٤ - تبرك به آب وضوى پيامبر(ص)

مى‌گرفت، اصحابش براى دستيابى به اضافه آب وضويش، نزديك بود همديگر را بكشند».[١]

ابن حجر در شرح خود مى‌نويسد:

«كارى كه پيامبر اكرم (ص) با محمود بن ربيع انجام داد، يا از روى شوخى ويا براى متبرّك كردن او بود كه اين شيوه پيامبر با ديگر فرزندان صحابه نيز بود».[٢]

محدّثان و حافظان، حكايت آمدن عروة بن مسعود ثقفى پيش قريش را قبل از صلح حديبيّه نقل كرده و گفته‌اند:

«او از اقدام صحابه بسيار متعجب شده بود و در مورد مشاهدات خود به قريش مى‌گفت: هرگاه وضو مى‌گيرد، مسلمانان براى دستيابى به آب وضويش با هم رقابت مى‌كنند وحتّى براى آب دهان وى بر يكديگر پيشى مى گيرند و هرگاه مويى از بدنش مى‌افتد، براى برداشتن آن با هم مسابقه مى‌دهند.

و بنا به نقلى گفت: به خدا قسم! هيچ آبى از دهان پيامبر بيرون نمى آمد، مگر اين كه در كف دست يكى از پيروانش مى‌افتد و او صورت و بدنش را با آن متبرّك مى‌كند و اگر درخواستى از آنان بكند، در انجام آن از هم سبقت مى‌گيرند. هنگامى كه وضو


[١] - صحيح بخارى: ١/ ٥٥، كتاب الوضوء، باب استعمال فضل وضوء الناس؛ مسند احمد: ٦/ ٥٩٤، ح ٢٣١٠٩؛ سنن ابن ماجه: ١/ ٢٤٦.

[٢] - فتح البارى: ١/ ١٥٧، باب متى يصح سماع الصغير.