در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٩ - ٧ - تبرك به صحابه و صالحين
استدلال ديگرى كه جديع براى عدم جواز تبرّك مىآورد اين است:
«حرمت تبرّك به غير رسولخدا (ص) براى جلوگيرى از نفوذ و شيوع شرك در امّت بوده است؛ زيرا تبرّك به صُلحا و آثار آنان باعث اظهار غلوّ درباره آنان مىشود و به شرك مىانجامد؛ از اين رو، جلوگيرى از آن واجب است ....
به اين ترتيب براى ما روشن شد كه قياس صالحين به پيامبر اكرم (ص) جايز نيست؛ بنابراين، تبرّك به صالحين و آثار آنان درست نيست تا چه رسد به غير صالحين و تعظيم يك شىء و تبرّك به آن جايز نيست، مگر اين كه دليل شرعى داشته باشيم».[١]
در جواب گفته شد: سزاوار نيست پيامبر اكرم (ص) نسبت به چنين امر مهمّى سكوت كند؛ زيرا در اين صورت، در اداى رسالت الهى خود كوتاهى كرده و امّت خويش را در گرداب گمراهى رها كرده تا با گذشت زمان، در شرك و تباهى غوطه ور شوند و اين امرى است كه عقلًا و شرعاً جايز نيست و اين چگونه با سخن آن حضرت مطابق در مىآيد كه فرمود:
«شما را ترك مىكنم، در حالى كه بر طريق واضح و روشن هستيد»؟!
[١] - التبرّك، انواعه و احكامه: ٢٦٨.