در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٧ - ٧ - تبرك به صحابه و صالحين

تبرّك به اصحاب خود، يا آثار آنان نموده باشند. همچنين چيزى درباره تبرّك به صحابه و آثار آنان نقل نشده است ....».[١]

او در بيان علت اين امر مى‌گويد:

«علّت اساسى در كناره‌گيرى صحابه- رضى‌الله عنهم- از تبرّك به همديگر اين است كه: اعتقاد داشتند، تبرّك به رسول خدا (ص) و انبياى ديگر اختصاص دارد و شامل غير آنان نمى‌شود ...».

و از شاطبى نقل كرده است:

«اقتدا به رسول خدا (ص) در تبرّك به يكى از صورتهايى كه نقل شد، براى هيچ كس صحيح نيست و هر كس در تبرّك به او اقتدا كند، اقتداى او بدعت است؛ چنان كه اقتداى به آن حضرت در انتخاب بيش از چهار همسر دائم، بدعت است».[٢]

بايد گفت: تبرّك بعضى از صحابه و تابعين به بعضى ديگر و تبرّك به صلحاى امّت در صدر اسلام، ثابت شده است و در اين صورت، تمسّك به عدم دستور پيامبر اكرم (ص) براى تبرّك، در مقابل عدم نهى آن حضرت قرار مى‌گيرد و بديهى است كه اگر امرى تا اين حد در امر اعتقاد مسلمانان مؤثّر بود، پيامبر اكرم (ص) از

[١] - التبرّك، انواعه و احكامه: ٢٦١.

[٢] - التبرّك، انواعه و احكامه: ٢٦٤، به نقل از الاعتصام: ٢/ ٩.