در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٢ - نظر شيعه در معناى مصاحبت و صحابى

از اين جا روشن مى شود كه شيعه حق دارد تا در مورد كلمه حق تحقيق كند و آن را برگزيند و از آن، نزد هر كدام از اصحاب باشد، پيروى‌كند.

امّا تهمت شتم و دشنام دادن به همه صحابه كه از جانب دشمنان شيعه به آنان نسبت داده مى شود، هيچ گونه صحّتى ندارد.

به درستى كه شيعه، با يك چشم به همه مسلمانان مى نگرد و ميان صحابى، تابعى و متأخّر، تفاوتى نمى گذارد. در واقع همنشينى و مصاحبت (با پيامبر)، چيزى نيست كه خطا كار از اشتباهاتش به آن پناه ببرد.

بر اساس اين راه و روش كه عقل به آن حكم مى كند، شيعه نقد صحابه و بحث در مورد عدالت آنان را با بى طرفى كامل، جايز مى شمرد تا بداند چه كسى به همنشينى با پيامبر (ص) وفا دار بوده و چه كسى به جاهليّت برگشته است و خدا نيز اراده فرموده كه بهتر از او را به جاى او برگزيند.

تمام اين اعمال، به خاطر آن است تا صحابى راستين از صحابى دروغين، شناخته و روايت او برگزيده و از روايت صحابى دروغين، دروى شود.