كمينگاه براى كسى كه از پيش با خدا و پيامبرش مبارزه كرده بود؛ آنان سوگند ياد مى كنند كه: جز نيكى (و خدمت)، نظرى نداشته ايم! امّا خداوند گواهى مى دهد كه آنان دروغگو هستند!».

گفتنى است كه آنان دوازده نفر از منافقان بودند به نامهاى: خذام بن خالد بن عبيد- كه مسجد را در خانه خود ساخت- معتب بن قشير و ابو حبيبة بن ابى الازعر و ....[١]

٥. «ثعلبة بن حاطب بن عمر بن اميّه» كسى است كه درجنگهاى بدر و احد شركت نموده بود؛ ولى از پرداخت زكات مالش امتناع ورزيد و خداوند در مورد او چنين نازل كرد:

وَمِنْهُم مَّنْ عَاهَدَ اللّهَ لَئِنْ آتَانَا مِن فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ* فَلَمَّا آتَاهُم مِّن فَضْلِهِ بَخِلُواْ بِهِ وَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعْرِضُونَ‌[٢].[٣]

«بعضى از آنان با خدا پيمان بسته بودند كه: اگر خداوند ما را از فضل خود روزى دهد، قطعا صدقه خواهيم داد و از صالحان (و شاكران) خواهيم بود! اما هنگامى كه خدا از فضل خود به آنان بخشيد، بخل ورزيدند و سرپيچى كردند و روى برتافتند!»

[١] - سيره ابن هشام: ١/ ٣٤١؛ تفسير، ابن كثير: ٢/ ٣٨٨.

[٢] - توبه( ٩): آيات ٧٦- ٧٥.

[٣] - استيعاب در حاشيه الاصابه: ١/ ٢٠١.