«ثعلبه» از صحابه اى بود كه همواره ملتزم به اداى نماز در اوقات خود بود. او فقير و ندار بود، بدين جهت به پيامبر خدا (ص) گفت: «از خداوند بخواه كه به من اموالى عطا فرمايد».

پيامبر (ص) فرمود: «واى بر تو اى ثعلبه! اندكى كه بر آن سپاسگزار باشى بهتر است از زيادى كه توان شكر و سپاسش را نداشته باشى».

ثعلبه گفت: «قسم به كسى كه به حق، تو را به پيامبرى برگزيد! اگر از خدا بخواهى تا به من اموالى عطا فرمايد، به هر مستحقّى، حقّش را خواهم داد.»

پس رسول خدا (ص) فرمود: «خدايا! به ثعلبه مالى عطا فرما)).» پس كالايش فزونى يافت و بر مالش افزوده شد، امّا او از پرداخت زكات امتناع ورزيد تا اين كه خداوند دل او را پر از نفاق گردانيد تا روزى كه به كيفر بخل و اعمال زشت خود برسد و همانا او از دروغگويان بود.

٦- «ذو الثديه» از شمار صحابه بود. او مردى پرهيزكار و عابد بود و عبادت و تلاش او آنان را به شگفتى وا مى داشت. پيامبر (ص) به كشتن او دستور داد و فرمود: «او مردى است كه در چهره او نشانى از شيطان است» و ابو بكر را براى قتلش فرستاد. پس چون او را در نماز يافت، بازگشت! عمر را فرستاد، او نيز به قتلش نرسانيد!