در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - الف - موضع قرآن كريم در برابر عدالت همه صحابه

أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لا يَسْتَوُونَ‌[١]

«آيا كسى كه مؤمن است، مانند كسى است كه فاسق است؛ آنان برابر نيستند.»

كتب تفسير وتاريخ گواه بر آن است كه مؤمن، «امام على (ع)» و فاسق، «وليد بن عقبه» است كه در زمان عثمان، والى كوفه ودر زمان معاويه ويزيد، والى مدينه شد.[٢]

ونيز خداوند مى فرمايد:

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ قَالَ أُوْحِيَ إِلَيَّ وَلَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْ‌ءٌ ....[٣]

«جه كسى ستمكارتر است از آن كس كه دروغ به خدا مى بندد، يا مى گويد: به من وحى شده است، در حالى كه به او چيزى وحى نشده است».

اين آيه در باره «عبدالله بن ابى سرح» نازل شده كه بعدها والى عثمان بر مصر شد وپيامبر (ص) خون او را مباح كرده بود حتّى اگر به پرده هاى كعبه آويخته باشد، امّا عثمان در فتح مكّه اورا خدمت پيامبر (ص) آورد وبراى او طلب امان كرد![٤]

ونيز فرمايد:

[١] - سجده( ٣٢): ١٨.

[٢] - شواهد التنزيل، حاكم حسكانى: ح ٦٢٦، ٦١٠، ٤٥٣، ٤٤٠؛ سيره حلبيه: ٢/ ٨٥.

[٣] - انعام: ٩٣.

[٤] - سيره حلبيّه: ٣/ ١٨.