علماى مسلمان، اين نظريّه را رد كرده اند وادلّه آن را مورد انتقاد قرار داده و به نتايج آن پايبند نشده اند؛ همچنان كه مدّعيان اين نظريّه نيز به نتايج آن پايبند نبوده اند؛ زيرا آنان كردار خلفا و حكام را نسبت به برخى از صحابه كه حكومت آنان را قبول نداشتند، توجيه كرده اند.

براى آگاهى از رأى مكتب اهل بيت (عليهم السلام) درباره «نظريّه عدالت صحابه» و ميزان درستى آن، به مطالب زير خواهيم پرداخت:

١- معناى لغوى مصاحبت)) و بيان قرآنى آن.

٢- ذكر نصوص و احاديثى از اهل بيت (عليهم السلام).

٣- بيان ادلّه اين نظريّه و بررسى آن با استناد به قرآن و سنّت پيامبر (ص).

٤- عوامل گسترش اين نظريّه.

معناى لغوى مصاحبت و بيان قرآنى آن‌

راغب اصفهانى مى گويد:

صاحب، همان همراه و ملازم مى باشد ... و هيچ فرقى نيست ميان اين كه مصاحبت و همراهى او به جسم و ظاهر باشد و يا به توجّه و قصد.

به مالك شى‌ء گفته مى شود: او صاحب آن است. همين طور به كسى كه مالك دخل و تصرّف در آن شى‌ء است، صاحب آن‌