در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
فصل اول تدوين قرآن در عصر پيامبر(ص)
٢٧ ص
(٥)
رواياتى كه به جمعآورى قرآن در زمان ابوبكر اشاره مىكند
٣٠ ص
(٦)
فصل دوم جمعآورى قرآن در عصر رسول خدا(ص)
٣٥ ص
(٧)
فصل سوم بررسى احتمالات وقوع تحريف
٤٩ ص
(٨)
بررسى حالت اول احتمال وقوع تحريف در زمان شيخين به صورت تصادفى
٥٠ ص
(٩)
بررسى حالت دوم وقوع تحريفدرزمان شيخين بهصورت برنامهريزى شده
٥٤ ص
(١٠)
بررسى حالت سوم وقوع تحريف در زمان عثمان
٥٦ ص
(١١)
بررسى حالت چهارم وقوع تحريف در زمان بنىاميه
٥٨ ص
(١٢)
نتيجه
٥٩ ص
(١٣)
فصل چهارم تصريحات علماى اسلام بر سلامتى قرآن از تحريف
٦١ ص
(١٤)
فصل پنجم عوامل ايجاد شبهه تحريف و گسترش آن
٧٧ ص
(١٥)
فصل ششم موضعگيرى در قبال روايات تحريف
٧٩ ص
(١٦)
اول موضعگيرى در قبال روايات تحريفى كه در منابع عامه آمده است
٧٩ ص
(١٧)
قسم اول رواياتىكه سوره يا آياتىرا ذكر كرده
٧٩ ص
(١٨)
الف سوره احزاب، معادل سوره بقره است
٧٩ ص
(١٩)
ب لو كان لابن آدم و اديان
٨٠ ص
(٢٠)
ج سورههاى خلع و حفد
٨٢ ص
(٢١)
د آيه رجم
٨٣ ص
(٢٢)
ه - آيه جهاد
٨٥ ص
(٢٣)
و آيه رضاع كبير در ده مرتبه
٨٥ ص
(٢٤)
اقسام نسخ و چگونگى نسخ تلاوت
٨٨ ص
(٢٥)
بطلان نسخ تلاوت
٩٢ ص
(٢٦)
قسم دوم رواياتى كه بر لحن(اشتباه نحوى) و تغيير دلالت مىكنند
٩٤ ص
(٢٧)
قسم سوم رواياتى كه بر زياده دلالت مىكنند
١٠٠ ص
(٢٨)
دوم موضعگيرى در قبالروايات تحريفكه درمنابع شيعىآمدهاست
١٠٣ ص
(٢٩)
دسته اول رواياتى كه در آنها لفظ«تحريف» به كار رفته است
١٠٣ ص
(٣٠)
دسته دوم رواياتى كه مىگويد بعضى از آيات، شامل اسامى ائمه(عليهم السلام) بوده و اين اسامى حذف شده است
١٠٤ ص
(٣١)
دسته سوم رواياتىكه توهم وقوع تحريف به زياده و نقصان در قرآن را ايجاد مىكنند
١٠٨ ص
(٣٢)
دسته چهارم رواياتى كه مىگويد در قرآن اسامى مردان و زنانى بوده است كه حذف شده است
١١١ ص
(٣٣)
سوم چرا محدثان، اين روايات را در كتابهاى معتبر نقل كردهاند، در حالى كه بيانگر آرا و نظرات آنان نبوده است؟
١١٣ ص
(٣٤)
چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود
١١٥ ص
(٣٥)
چكيده بحث
١٢٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٣ - چهارم موضع ائمه اهل بيت(عليهم السلام) در قبال قرآن موجود

بر شما باد به تلاوت قرآن؛ زيرا درجات بهشت به تعداد آيات قرآن كريم است؛ وقتى كه روز قيامت فرا برسد، به قارى قرآن گفته مى‌شود: بخوان و بالا برو، پس هر آيه‌اى كه بخواند، يك درجه بالا مى‌رود.

همچنين از امام صادق (ع) روايت شده است:

الواجب على كلّ مؤمن إذا كان لنا شيعة أن يقرأ ليلةَ الجمعةِ بالجمعة و سبّح اسم ربك الأعلى ... فاذا فعل ذلك فانما يعمل بعمل رسول الله و كان جزاؤه و ثوابه على الله الجنة.[١]

هر مؤمنى كه شيعه ماست، بر او واجب است كه در شب جمعه سوره جمعه و اعلى را بخواند. اگر اين كار را بكند، در واقع روش و سيره رسول خدا (ص) را انجام داده است و جزا و ثواب او نزد خدا بهشت مى‌باشد.

٦- امام رضا (ع) به تبيين اشاره‌ها و كنايه‌هاى قرآن پرداخته و مى‌فرمايد:

آيه: عَفَا اللّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمْ‌؛ خداوند تو را بخشيد، چرا به آنان اجازه دادى از قبيل ضرب المثل:

إياك أعني و اسمعي ياجارة

؛ يعنى به دَرْ بگو، ديوار بشنود، مى‌باشد. همچنين آيه: لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ‌ اگر شرك بورزى، خداوند اعمال تو را از بين مى‌برد و آيه: وَلَوْلَا أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ‌[٢]؛ اگر چنين نبود كه‌


[١] - ثواب الاعمال: ١٤٦.

[٢] - الاسراء( ١٧): ٧٤.